Her marka iyi bir tüketici olmamızı istiyor. Yaptıkları herşey bizim onların ürettiği şeyleri daha fazla tüketmemiz için.
Sırf biz tüketelim diye bazen binlerce , bazen milyonlarca hatta bazen de milyarlarca dolar harcıyorlar .
Kimisi kıvrak manevralarla tak diye karşımıza çıkıp kendini bize hatırlatıyor, kimisi de heryerde bangır bangır bağırarak görmek istemesek de bize kendini gösteriyor.
Reklam ve pazarlama bu döngünün içinde sıkışmış siz almıyorsunuz belki ama bende bunlar var alırsan işte böyle mutlu olursun gibi söylemleri kendine ana hedef edinmiş bir meslek veya bir olgu.
Düşünün sırf yeni çıkan bi ürünü 100.000 kişi denesin diye marka numunelerini hazırlıyor her şehirde ekiplerini kuruyor o ekiplere maaş ödüyor. Üstüne üstlük o numuneyi de bedava dağıtıyor.
Bunun tv reklam çekimi ve yayınlanması, gazete-dergi, internet ve aklınıza gelebilecek her türlü medya alanı.
Niye sırf biz daha çok tüketelim diye.
Yapılan çalışmalara göre insanların dikkatini çekmek eskisine göre çok daha zor . Diyelim dikkatini çektin mesajını ona aktarman için çok kısa bir süren var o süre içinde anlattın anlattın , yoksa boşa harcanmış bir sürü para..
Bi zamanlar saçma reklam furyası vardı..
Telsimin Cem Yılmaz 'lı reklamları , ixir'in kestanecisi gibi .
Bunlar markayı tüketmek değil de bilinir hale getirmek için yapılan şık hareketlerdi . Ama yukarda yazdığım iki marka 'da mezarlıkta şık köşelerini almış markalar.
Geçen gün Cihan Yüce'yle ayak üstü sohbette şunlar çıktı :
"İnsanların reklam görmeme özgürlüğünün olması gerekli. Haneye tecavüz gibi bişey. Anti reklam timi mi kursak filan .... "uzar gider geyiğe sarıyor devamı (ki öğrencilik yıllarımızda 2 mizde harçlığımızı reklam ve pazarlama'dan çıkarıyoruz .
Ama bence yukardaki söylemin haklı bir tarafı var. Reklamlar istesek de istemesek de bizi aptallaştırıyor. Algı sürelerimizi köreltiyor. Belki de bu bir insan hakkı ihlalidir. ??
Ne dersiniz ?
